Ο μύθος των τεσσάρων εποχών

 

Ο μύθος της αρπαγής της Περσεφόνης εξηγεί τον κύκλο της φύσης και της εναλλαγής των εποχών. Ο Άδης, ή αλλιώς  Πλούτωνας,  ερωτεύτηκε την Περσεφόνη για την ομορφιά της και αποφάσισε να την κλέψει την ώρα που εκείνη ανέμελη μάζευε λουλούδια.

Όταν η μητέρα της, Δήμητρα, θεά της γεωργίας, έμαθε για την αρπαγή της κόρης της από τον Πλούτωνα, απείλησε ότι δεν θα αφήσει τη φύση να ανθίσει και να καρποφορήσει ξανά. Οι άνθρωποι πεινούσαν και ο Δίας ζήτησε από τον Πλούτωνα να επιτρέψει στη γυναίκα του, Περσεφόνη να επιστρέψει στον κόσμο των ζωντανών.

Ο Πλούτωνας συμφώνησε να περνάει η Περσεφόνη έξι μήνες στον κάτω κόσμο, τον κόσμο των νεκρών και έξι μήνες να επιστρέφει στον κόσμο των ζωντανών. Όταν η Περσεφόνη βρισκόταν στον Άδη μαζί με τη θεά Δήμητρα πενθούσε και η φύση. Τα λουλούδια μαραίνονταν κι ερχόταν κακοκαιρία. Όταν όμως η Περσεφόνη επέστρεφε στον κόσμο των ζωντανών, η φύση άνθιζε και ερχόταν η άνοιξη.

Έκτοτε έξι μήνες τον χρόνο, όταν η Περσεφόνη επέστρεφε στη μητέρα της, η Δήμητρα από τη χαρά της για τον γυρισμό της κόρης της έκανε την πλάση να ανθίσει κι ερχόταν η άνοιξη και το καλοκαίρι και έξι μήνες, όταν η Περσεφόνη επέστρεφε στον Άδη και τον κόσμο των νεκρών ερχόταν το φθινόπωρο και ο χειμώνας που αποτύπωναν τη λύπη της Δήμητρας για τον αποχωρισμό από την Περσεφόνη